Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte hummalı bir çalışma temposuna giren üreticiler, yanlarına sularını ve yiyeceklerini alarak köyün yüksek kesimlerindeki bahçelerin yolunu tutuyor. Karadutun oldukça hassas bir meyve olması sebebiyle hasat, silkeleme veya çırpma gibi yöntemlerle değil, tamamen el emeğiyle gerçekleştiriliyor. Ağaçlara tırmanan ve olgunlaşmış meyveyi ayırt edebilen deneyimli ellerin tek tek topladığı ürünler, metal kovalara, ardından bidonlara aktarılıyor. Gün sonunda toplanan ürünler ise tazeliğini koruması adına soğuk hava depolarına taşınıyor.
ÜRETİCİYİ İŞÇİLİK MALİYETLERİ ZORLUYOR
Hasat sürecinde en büyük zorluğu ise işçilik maliyetleri oluşturuyor. Üretimin daha çok aile bireyleri tarafından yapıldığı hanelerde kazanç korunabilse de, dışarıdan işçi desteği alan üreticiler mevcut tablodan memnun değil. Günlük 3000 – 3500 TL seviyelerine çıkan yevmiye maliyetleri, üreticinin eline geçen geliri büyük ölçüde kısıtlıyor. Özellikle sahil şeridinden gelen yoğun talebe rağmen fiyatların üreticinin beklentisinin altında kalması, üreticiyi zora sokuyor.
"KARADUTUN KIYMETİ BİLİNMİYOR"
Hasat edilen karadutlar, başta dondurma ve şerbet gibi gıda sektörü olmak üzere pek çok alanda tüketiciyle buluşuyor. Kendisi de karadut üreticisi olan Cambazlı Köyü Muhtarı İbrahim Filiz, karadutun potansiyelinin yeterince değerlendirilemediğini vurguladı.